Síðustu hugmyndir fiska um líf á þurru

Höfundur: 
Útgefandi: 
Staður: 
Reykjavík
Ár: 
1989
Flokkur: 

Úr Síðustu hugmyndum fiska um líf á þurru:

Næturvakt á botni geimsins
(Safnverðinum berst vængur)

Mitt um nóttina

Einn í glerskápasalnum
við flokkun og skráningu
mislangfleygra fiðrilda undir
síhækkandi eintali flóðsins
á rúðunni þegar

telextækið rymur ofurlágt
frammi í rökkvuðum jafnþrýstiklefanum
- og lítur upp, hlustar; nei ekki
neitt (sjálfsagt bara rafboð)
en heyrir þá þrusk eins og
eitthvað falli létt í gólfið og
stendur upp, gengur ákveðinn fram,
kveikir á gömlu perunni:

Við lífþéttar útidyrnar umslag
spunnið úr silki, með nafni hans
sjálflýsandi upphafsstöfum!

Opnar það gulnuðum fingrum
og innan í himinblár vængur,
þrykktur grænu ljósi:
STUNDIN ER KOMIN

Hvaða stælar þetta? Hann
slær frá bröndum, sviptir
upp hurðinni - sér:

Ekkert regn, heiðskír
himinn kvikur af geislandi englum!
Heyrir snöggan þyt
og fimlega gripinn í eldriðinn
háf og hafinn upp
í glerstjörnusal

til skráningar

(s. 39-40)