Satt við fyrstu sýn

Útgefandi: 
Staður: 
Reykjavík
Ár: 
1999

Ernest Hemingway: True at first light.

Úr Satt við fyrstu sýn:

Löngu áður en birti af degi vakti Mwindi okkur með tei. Hann sagði Hodi og skildi eftir teið á borðinu utanvið tjalddyrnar. Ég fór með bolla inntil Mary og klæddi mig fyrir utan. Alskýjað var og stjörnur ósýnilegar.
 Charo og Ngui komu í myrkrinu til að ná í byssurnar og skothylkin og ég fór með teið mitt útað borðinu þarsem einn af piltunum sem gengu um beina í matartjaldinu var að hlaða köstinn. Mary var að þvo sér og klæðast, ennþá milli svefns og vöku. Ég labbaði útá opna svæðið handanvið hauskúpu fílsins og stóru runnana þrjá og fann að jörðin var enn vel rök undir fæti. Hún hafði þornað um nóttina og yrði miklu þurrari en daginn áður. Ég efaðist samt um að við kæmumst miklu lengra með bílinn en framhjá staðnum þarsem ég taldi að ljónið hefði náð bráðinni og ég var viss um að jörðin væri of blaut handanvið hann og milli hans og mýrarinnar.
 Mýrin var satt að segja rangnefnd. Þetta var raunveruleg papírussefmýri með heilmiklu rennandi vatni meðþví hún var um hálfur annar kílómetri á breidd og kannski hálfur sjöundi á lengd. En staðurinn sem við kölluðum mýri tók líka yfir svæði með hávöxnum trjám sem umkringdu hana. Mörg þeirra stóðu tiltölulega hátt og sum voru mjög falleg. Þau mynduðu skógarbelti utanum sjálfa mýrina en partar af þessum trjáviði höfðu verið rifnir niður af hungruðum fílum svo þar var nálega ófært yfirferðar. Í þessum skógi höfðust við nokkrir nashyrningar; þar voru næstum alltaf nokkrir fílar og stundum heil fílahjörð. Tvær bufflahjarðir héldu sig þar líka. Hlébarðar höfðust við djúpt í þessum skógi og fóru þaðan til veiða og hann var athvarf ljónsins umrædda þegar það kom niðreftir til að nærast á veiðidýrum sléttunnar.

(s. 120-121)