Jólasveinaheimilið. Vettvangskönnun

Útgefandi: 
Staður: 
Reykjavík
Ár: 
1982
Flokkur: 

Myndir: Brian Pilkington

Úr Jólasveinaheimilinu:

Eitt af meginmarkmiðum Jólasveinaheimilisins er að efla samstöðu íslenskra jólasveina í baráttunni við “jólasveininn”. Þetta kann í fljótu bragði að virðast nokkur þverstæða, svo við fengum nokkra af jólasveinunum til að útskýra hvað átt væri við með þessu. Jólasveinninn, er hann þá ekki einn af ykkur eða hvað? Stúfur: Hann Santaklás? Ég held nú síður. Hvar hefur þú alið manninn? Giljagaur: “Jólasveinninn” er alls ekki jólasveinn. Stekkjastaur: Maðurinn er réttindalaus. Giljagaur: Útlendingur. Stúfur: Já, hann er réttindalaust aðskotadýr, en samt er hann búinn að hrifsa til sín öll okkar verkefni. Þetta er svo greinilega leikin fígúra, sem er bara að þykjast. Og svo er ætlast til að við bara sættum okkur við það þegjandi og hljóðalaust að hann sé kallaður JÓLASVEINNINN í öllum fjölmiðlum, bæði ríkisreknum og einka. Hvað haldið þið nú að rafvirkjar landsins til dæmis hefðu um það að segja ef einhver fúskari væri blásinn út, tæki alla þeirra vinnu og væri svo kallaður RAFVIRKINN? Stekkjastaur: Og það er líka honum að kenna að orðið jólasveinn hefur fengið niðrandi merkingu í málinu. Og reyndar er það svo sem ekkert skrítið, eins og maðurinn lætur. Algjör jólasveinn, þetta heyrir maður oft. En þið ætlið nú að hefja baráttu gegn honum? Stúfur: Já, nú verður honum heldur betur refsað. Fyrst og fremst ætlum við að hjálpa fólki að sjá í gegnum hann. Hann kaupir sér vináttu, vinsældir og áhrif með gjöfum. En fólk skyldi muna hið fornkveðna, að æsir gjöf til gjalda. Loks ein samviskuspurning: Trúið þið á jólasveininn? Giljagaur: Þetta er ekki spurning um trú heldur vissu. Stekkjastaur: Við höfum séð hann sjálfir. Stúfur: Ég sá hann í Hagkaup í fyrra.

(án blaðsíðutals)